ตอนที่ 5 : คนน่ารักมักใจร้าย

 พอมาถึงห้องผมก็เดินสำรวจทุกซอกทุกมุม ที่นี้สวยมาก ด้านหน้าห่างทะเลประมาณ 5 เมตรได้ ติดหน้าห้องเราเลยมีสระน้ำเหมือนให้ได้เล่นเป็นแบบส่วนตัวของแต่ละห้อง เรียกว่าเปิดหน้าต่างออกก็สามารถเอาเท้าแช่น้ำได้เลย บรรยากาศดีมาก แต่ดูยังไงเลือกห้องได้สไตร์คู่รักสุดๆอ่ะ หลังจากเริ่มเมื่อยก็หันมาจัดการข้าวของตัวเองใส่ตู้แบ่งข้างไว้ให้พี่ธิณกรด้วย เดียวมาจะโว้ยว้ายผมไม่อยากยุ่งอะไรกับพี่แกมาก สักพักได้ยินเสียงโทรศัพท์ของตัวเองดังขึ้น

ผมพูด “ว่าไงโย” รับสายก็นั่งลงปลายเตียงแล้วก็เอนหลังนอน

“คือ...จะเริ่มยังไงดีเนีย” โยพูด น้ำเสียงมันดูหงุงหงิดมาก

ผมพูด “เป็นอะไรอ่ะ โย หรือ พี่ดินทำอะไรนาย” ผมคิดสถานการณ์เลวร้ายไว้เลย

“เปล่าๆ พี่ดินไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนนี้เค้ายืนคุยอยู่ข้างนอกกับพี่ธิณกร เค้ากำลังพูดเรื่อง เรื่องๆ” โยพูด น้ำเสียงมันเหมือนจะรู้เรื่องอะไรมาสักอย่าง

ผมพูด “เรื่องอะไร อย่ามาลีลา พูดมาเร็วๆ เดียวพี่ธิณกรมา” รีบพูดสิอยากรู้นะโว้ย

“คะ คือ ได้ยินเหมือนพี่ดินจะสนใจเราอ่ะ แต่เค้ายังไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง” โยพูด ผมว่าแล้วเห็นยิ้มของพี่ธิณกรก็บอกเลยว่าโยต้องโดนแน่ๆ

ผมพูด “แล้วนายคิดไงอ่ะ โย” ผมกระเด้งตัวไปที่ประตูเอาหูแนบฟังว่าพี่กรจะเข้าห้องมารึยัง แปปเดียวโยก็ตัดสายไปเลย แสดงว่าพี่ดินเข้าห้องมาแล้ว เฮ้ยเซ็งโคตรอยากรู้เลย กลับมานั่งที่เตียงจ้องมาทางประตู

“อ้าวกร ยังไม่อาบน้ำหรอ รอพี่อาบด้วยกันหรอครับ” พี่ธิณกรพูด มายืนยิ้มตรงหน้าผม ผมจ้องหน้าพี่แกกลับ

ผมพูด “พี่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับพี่ดินบ้างครับ” พี่ธิณกร ทำหน้าตกใจ คุกเข่าลงตรงหน้าผมพร้อมจับมือผม

“กรถามทำไมครับ อย่าชอบดินเลยนะครับ” พี่ธิณกร ทำหน้าซึมๆ ผมแกะหนวดปลาหมึกออก

ผมพูด “เปล่า ผมไม่ได้ชอบพี่ดิน แค่อยากรู้เรื่องนิสัยใจคอ เช่น มีแฟนรึยัง สเปคหญิงเป็นไง” พี่ธิณกรก็ยืนขึ้น ลงมานั่งข้าง หันมามองผม

“กร อยากถามอะไรกันแน่ครับ พูดกันตรงๆสิ” พี่ธิณกรพูด เอนหลังนอนตะแครงข้างหันมาทางผม

ผมพูด “อยากรู้ว่า พี่ดิน สนใจ โย รึเปล่า” หมุนตัวนั่งขัดสมาดหันมาทางพี่ธิณกร พี่แกยิ้มออก

“กรอยากรู้จริงหรอ” พี่ธิณกรพูด ผมรีบพยักหน้ารับเลย

“จูบพี่ก่อนดิ แล้วพี่จะบอก” พี่ธิณกรพูด แค่คำว่าจูบผมเลยรีบหมุนตัวหนีจนตกเตียง

ผมพูด “โอ๊ย จะ เจ็บ” หื้มไอ้พี่บ้าพูดมาได้หน้าไม่อายจริงๆ แค่นึกถึงเรื่องครั้งแรกที่เจอกัน เล่นเอาผมหน้าเปลี่ยนสีเลย

“กร เป็นอะไรมากรึเปล่า เจ็บตรงไหนไม” พี่ธิณกรพูด พูดติดขำนิดๆ มาช่วยพยุงนั่งลงที่เตียงเหมือนเดิม

ผมพูด “หยุด...ไม่ต้องมาจับ พี่ธิณกรไปอาบน้ำเลย อาบเสร็จผมจะได้อาบต่อ” ผมยังนั่งนวดก้นตัวเองอยู่ พอหันมาหน้าพี่ธิณกรห่างไม่ถึงคืบ ผมไม่ถอยหนีแต่จ้องหน้าพี่แกกลับ

“กร เรียกพี่ว่า พี่กรสิ เรียกก่อนไม่งันไม่ไปอาบน้ำ” พี่ธิณกรพูด จ้องตาผมกลับ

“ถ้าไม่เรียก พี่ก็จะขย้ำกร ก่อนไปอาบน้ำ” พี่ธิณกรพูด เน้นชัดทุกประโยคจากสายตาเอาจริงแน่ หน้าพี่แกก็ขยับเข้ามาใกล้จนปากจะจูบผมอยู่แล้ว

ผมพูด “เดียว...พี่กร เรียกแล้วนี้ไง” ร้องเสียงหลงเลย เอามือมาปิดปากพี่ธิณกรไว้ พี่ธิณกรดันมือมาให้จูบกับมือตัวเองเหมือนพี่แกจูบทางอ้อมให้มันทุกวิถีทางที่จะแกล้ง ผมดันหน้าพี่แกออกเดินยิ้มไปเข้าห้องน้ำ

เฮ้ย...เกือบไม่รอด แล้วคืนนี้นอนกับพี่กรผมจะรอดไมเนีย ตอนนี้โยมันจะเป็นยังไงบ้างละนี่ ลองโทรหาเผื่อมีเพื่อนคุยแก้เขิน คนไม่คิดเจอสถานการณ์แบบนี้ยังไงก็ต้องคิด เป็นไงละได้ลองเลยปากดีแซวผม

ผมพูด “โหล โย เป็นยังไงบ้าง” ค่อยๆเดินไปหยิบเสื้อผ้ากับผ้าขุนหนูเตรียมอาบต่อพี่กร

“ไม่มีอะไร ตอนนี้พี่ดินอาบน้ำอยู่ เราอาจจะหูฝาดไปก็ได้” โยพูด ขนาดเสียงมันเองผมว่ามันก็ดูไม่มันใจในตัวพี่ดินเหมือนกัน

ผมพูด “ถามหน่อยแล้วถ้ามันเป็นจริงละ นายจะเอายังไง” ล้อผมดีนักมาเจอของจริงบ้างมันจะไม่กลัวหรอ พวกผมผู้ชายทั้งแท่งนะ

“ไม่รู้ ก็พี่เค้ายังไม่ได้พูดอะไร เราก็ผู้ชายนะ ผมก็ผู้ชายเหมือนกัน พี่ดิน” โยพูด ระหว่างที่มันพูดว่ามันก็ผู้ชาย เสียงพี่ดินแทรกมา โยสถบชื่อพี่ดินออก งานเข้าแล้วไมเนีย แกล้งมันเลยดีกว่า

ผมพูด “แค่นี้ก่อนนะ พี่กร ออกมาแล้ว” เหมือนจะวางแต่ก็ยังไม่วาง ดูดิมันจะว่าไง

“เฮ้ย...เดียวดิ สร้างเรื่องไว้แล้วจะหนีดื้อๆ” โยพูด เท่านั้นผมก็วางสายเพราะพี่กรออกมาพอดี

“กร พี่อาบเสร็จแหละ เริ่มเลยไม” พี่กรพูด ผมก็ทำหน้างง นี้พี่แกกำลังพูดเรื่องอะไร...? จะเล่นเกมหรอ มันค่ำไปแล้วมัง

ผมพูด “อะไรหรอ พี่กร ผมไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย” พูดไปแบบไม่ได้คิด พอเห็นสายตากับรอยยิ้มก็ต้องคิด พี่กรทำหน้าได้หื่นมากอ่ะ ใครเป็นแฟนพี่มันคงเหนื่อยตลอดอ่ะ

ผมพูด “หยุด..! เลยนะ ไปใส่เสื้อผ้าแล้วก็เก็บของพี่ได้แล้ว” พี่แกก็เดินไปโดยดียิ้มหน้าบานไปที่กระเป๋าตัวเอง ส่วนผมก็ค่อยๆเดินไปห้องน้ำเพราะเจ็บสะโพกยังไม่หาย

พอออกมาเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นพี่กรนอนที่โซฟาที่ติดกับหน้าต่าง คิดว่าผมควรเดินไปหาพี่แกแล้วบอกพี่กรขึ้นมานอนด้วยกันเถอะ แล้วพี่กรก็จะลากผมไปนอนกอดด้วย นั้นมีแค่ในละครทีวีเท่านั้นแหละครับ ชีวิตจริงผมตากผ้าขนหนูเสร็จก็ตรงมาที่เตียงเลย ไม่เรียก ปิดไฟให้เรียบร้อย กำลังจะหลับตานอน

“โห้ ทำไมน้องกรคนน่ารักถึงได้ใจร้ายจัง ไม่เรียกพี่สักคำ” พี่กรพูด ก็ยังนอนที่เดิม

“มิน่า เค้าถึงว่ากัน คนน่ารักมักใจร้าย” พี่กรพูด

ผมพูด “ผมไม่ได้ไล่พี่สักหน่อย พี่ไปของพี่เอง” ลุ้นอยู่เหมือนกันว่าพี่แกจะกลับมานอนบนเตียงรึป่าว ปากนะปากพาซวยอีกแล้ว

“นอนบนเตียงก็คงไม่ได้นอน คงขย้ำกรแทนการนอนมากกว่า ฮ่าๆ” พี่กรพูด ผมเลยเอาผ้าห่มคุมมันทั้งตัว ดูเหมือนได้ยินเสียงพี่กรขยับตัว

ผมพูด “งันพี่ก็นอนนั้นแหละ ไม่ต้องมาเลยนะ นอนได้แหละผมง่วง” ความรู้สึกเหมือนมีคนนั่งข้างเตียง พี่กรต้องเอาจริงแน่เลย ไอ้พี่บ้าอย่าทำอะไรนะเว้ย ผมกลัวแล้ว ไม่อยากเสียดินแดน

“ฝันหวานนะครับ ที่รักของพี่กร” พี่กรพูด กดจมูกลงบนผ้าห่มมาตรงหน้าผม งานนี้ถึงกับหน้าร้อน จนได้ยินเสียงกลับไปนอนที่โซฟาเหมือนเดิม นอนเกร็งได้ไม่นานก็เผลอหลับไป เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน

รู้สึกตัวอีกที่เหมือนได้ยินเสียงพี่กรเรียกกินข้าว ก็ยังไม่ลืมตาแถมยังบอกให้พี่กรไปกินก่อน ส่วนตัวเองก็นอนต่อไม่ได้สนใจอะไร ตื่นมาจริงถึงกับเงิบไม่รู้ตัวว่าพี่กรมานอนกอดผมตอนไหน กอดผมโดยยังที่มีผ้าห่มอยู่ แต่จมูกพี่กรอยู่ตรงหน้าผากผม ระหว่างกำลังนอนคิดโทรศัพท์พี่แกก็ดังขึ้นผมจึงรีบหลับตาเหมือนเดิม ที่นี้กอดแน่นกว่าเดิมอีก

“ดิน โทรมาขัดจังหวะมาก กำลังนอนกอดที่รักอยู่” พี่กรพูด ฟอดนึงที่หน้าผาก ฟอดนึงที่แก้ม

“หรอ อื้ม จะรีบไปเดียวนะแหละ” พี่กรพูด ก่อนลุกไปพี่แกจุ๊บที่ปากนิดนึง แล้วรีบวิ่งออกจากห้องไป พอได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง ผมก็ลืมตาขึ้นมา พี่บ้าเล่นตาสว่างเลย ดิ้นบนเตียงแปปก็รีบลุกไปอาบน้ำ เสร็จก็ตรงไปหาโยเลย

ผมพูด “ก็อก ก็อกโย โย” ผมยืนเท้าเอวรอโยอยู่หน้าห้อง นี้ยังเจ็บสะโพกไม่หาย

“มีอะไรแต่เช้า กร ตื่นเร็วไปเปล่านี่” โยพูด เปิดประตูเกาหัวตัวเอง สภาพหน้าก็สดฝุดๆ เดินเข้าไปที่เตียงนั่งลงมองมาที่ผม

ผมพูด “ปะ ไปกินข้าวหิวแล้วอ่ะ” โยมองตั้งแต่หัวจรดเท้า อะไรของมันละนี่

“หนักขนาดนั้นเลยหรอ กร” โยพูด มันพูดเรื่องอะไร หน้ามันยิ้มๆด้วย

ผมพูด “หยุดความคิดที่เป็นไปไม่ได้ของนายลงซะ โย ดิ้นตกเตียงยังเจ็บไม่หาย” นั่งลงข้างๆมัน

“มะมา นวดให้ ไปนอนท่าไหนถึงตกเตียง นอนคว่ำจะได้นวดให้ถูกจุด” โยพูด ลุกยืนข้างเตียงแล้วให้ผมนอนคว่ำ ส่วนมันก็ขึ้นคร่อมตัวผม เอามือนวดตรงสะโพก

ผมพูด “โอ๊ย เบา เบา เจ็บแต่รู้สึกดีอ่ะ โย เออ แบบนั้น อืม ฮ่าๆ” โยก็นวดให้ไปเรื่อยๆ มันยังแกล้งจี้ผมด้วย ผมดิ้นๆ มันนั่งทับผมอยู่เลยไปไหนไม่รอด

“อยู่เฉยๆสิ กร ฮ่าๆๆ” โยพูด เล่นไปไม่ได้รู้สึกอะไรบ้างที่กำลังจ้องมองแบบว่า...

“ดิน คือ เห้ย...นายสองคนกำลังทำอะไร” พี่กรพูด ด้วยตกใจนิดหน่อย

แต่คนด้านหน้าพี่กร พี่ดิน กำลังยืนจ้องผมสองคน สายตาดูหน้ากลัวมากเลยที่เดียว หันมาที่โยก็ดูน่าเสียไปเลย แล้วก็ค่อยลงจากตัวผม ผมเองก็ค่อยลุกขึ้นนั่ง หันมาทางพี่กรถึงกับยกมือกุมขมับตัวเอง ผมเลยส่งสายตาแบบว่ามันคือเรื่องอะไรหรอ ระหว่างสองคนนี้ต้องมีอะไรแน่