ตอนที่ 2 : วันท้าประลอง KISS

วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ผมรับคำท้าวายุ ว่าเย็นนี้ผมจะจูบกับคนที่วายุพามาด้วย ตอนนี้เลยจิตตกเดินไป เดินมาในห้องเพราะต้องจูบกับผู้ชาย ถึงมันไม่ใช่จูบแรกเถอะแต่ก็จูบกับผู้ชายครั้งแรกเลยนะครับ ดูวายุจะแน่ใจมากที่มันจะชนะผม แสดงว่างานนี้มันต้องเตรียมคนมาดีแน่ สงสัยผมต้องเล่นแบบโกงบ้างแล้วไมงันคงแย่แน่

 

ผมพูด “’งานนี้ฉันไม่ย่อมแพ้นายแน่ วายุ” ได้ยินสียงสาวๆ หัวเราะกันอยู่ข้างนอก ผมเดินออกไปข้างนอก ผมกับสมาชิกใหม่หนึ่งคน ผมเลยยืนอย่างงง

 

“กร นี้ คุณธิณกร พี่ชายของวายุและเป็นเจ้านายฉัน” พายุพูด แนะนำให้รู้จัก ผมเลยยกเมื่อไหว้ทันที 

 

ผมรู้อยู่ว่า วายุมีพี่ชาย แต่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน พอเห็นพี่แกตัวสูงใหญ่เชียว ดูน่ากลัวแบบแปลกนะครับ โดยเฉพาะสายตาพี่แกนี้ มองผมแบบแปลกจนรับรู้ความสึกอันตรายเลยที่เดียว

 

ผมถาม “วายุ ไหนคนที่นายจะพามาละ หรือ จะยกเลิกหรอ” มันกำลังช่วยพายุเตรียมเครื่องดื่มอยู่

 

“หึ...ก็พามาแล้วไง ก็คนที่นายพึ่งจะยกมือไหว้ไป” วายุพูด ยิ้มที่มุมปาก ผมถึงกับหันไปมองที่พี่ธิณกร ที่เดินไปช่วยน้ำกับอ้อมเตรียมอาหารที่ซื้อมาเพื่อกินคืนนี้

 

           ผมหันไปมองวายุ งานนี้นายเล่นเอาพี่ชายมาช่วยเลยหรอ นายกล้าไปป่าว แล้วนี้พี่ธิณกรก็บ้าไปกับมันด้วยอีก ผมเลยเดินเข้าไปหาวายุ

 

ผมพูด “วายุ นี้นายเอาจริงหรอ พี่ธิณกรเข้ารู้เรื่องด้วยรึเปล่า” วายุจ้องหน้าผมกลับ

 

“เป็นอะไร นายจะยอมแพ้ก็ได้นะ ฉันก็แน่ใจ ส่วนพี่ธิณกรรู้เรื่องแล้ว” วายุพูด นั้นมันต้องใจใส่เชื้อให้ผมเต็มทีเลย มีหรอที่ผมจะยอมแพ้ 

 

ผมพูด “เรื่องอะไรจะยอม กติกาเหมือนเดิมนะ จูบแค่ 5 นาที” จ้องหน้าวายุกลับ ผมขว้ากระป๋องน้ำฮอพส์มาจิบรอที่ห้องนั่งกินเล่นที่น้ำเอาอาหารมาวางบ้างแล้ว

“พายุ นายตั้งกล้อง ห้องละตัวให้ทีดิ จะได้เริ่มกันสักที” วายุพูด พายุพยักหน้ารับ แล้วก็ไปเตรียมกล้องตั้งเอาไว้ โอ้โห มันบันทึกไว้เป็นหลักฐานด้วยหรอ เดียว กร ใจเย็นๆ มันต้องมีทางออก

 

“เอาละ ทุกคนมารวมตัวกันทีโต๊ะเราจะเริ่มการแข่งขันแล้ว” วายุพูด ทุกคนมารวมกันที่โต๊ะที่เตรียมอาหาร เครื่องดื่ม พร้อมหมดแล้ว ทุกคนยืนประจำตามเกาอี้ พายุมาที่หลังก็พยักหน้าให้วายุประมาณว่าเตรียมเสร็จแล้ว

 

“เอาละ เดียว กร กับ พี่ธิณกร ไปที่ห้องตรงนู้น” วายุพูด ชี้พักทางห้องนอนผม

 

“ส่วนเรา กับ พายุ จะอยู่ที่ห้องนี้” วายุพูด ชี้ทางห้องนอนของพายุ

 

“กติกาเหมือนเดิม จูบกัน 5 นาที เราจะใช้กล้องบันทึกไว้เป็นหลักฐาน” วายุพูด น้ำกับอ้อมตกลงว่าใครจะดูคู่ไหน สรุปน้ำรับบันทึกห้องผม ส่วนอ้อมรับบันทึกห้องพายุ 

 

             จากนั้นก็แยกกันเป็นคู่ๆไป ระหว่างเดินไป ผมหันไปมองพี่ธิณกร พี่มันทำหน้านิ่งๆ เดินเข้าไปในห้อง พี่มันไม่คิดว่าแปลกไปหรอที่ต้องมาจูบกับผู้ชาย  พอถึงห้องผม พายุจัดกล้องหันมาทางปลายเตียง สรุปนี้ทำแค่จูบใช่ไมเนีย 

 

“พี่ธิณกร และ กร นั่งปลายเตียง เดียวน้ำจะได้บันทึก บอกไว้ก่อนนะ กร ว่าถ้าไม่มีหลักฐานถือว่านายแพ้เลยนะ” น้ำพูด มันมองด้วยความเจ้าเลห์ออกแนวจับผิด 

 

“อ้อม เริ่มรึยัง อ่า เริ่มเลยนะ 1 2 3 จับเวลา” น้ำพูด แล้วกดบันทึก แล้วรีบออกจากห้องไปเลย

 

           เท่านั้นแหละ พี่ธิณกรก็ขว้าหน้าผมไปจูบทันที  ผมตัวแข็งไปเลยเพระตกใจอยู่ แปปนึงผมถึงจะรู้สึกตัว ช้าไปแล้ว พี่ธิณกรยกผมขึ้นมาบนตักและกอดผมแน่นมาก  พี่มันจูบเก่งเหมือนกัน แบบนี้คงต้องวิชามาใช้ แต่ยิ่งสู้ก็ยิ่งรู้สึกแปลก พี่มันจูบไป สายตาก็มองผมตลอด ไม่ไหวผมเริ่มหายใจไม่ทัน ผมเลยพยายามดิ้นไปมาพี่มันถึงถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิง

 

ผมพูด “แฮ่กๆ เก่งไปเปล่า ผมหายใจไม่ทัน”   พูดจบพี่แกก็กดผมลงกับที่นอนเลย

 

“พูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้ กรจะยั่วพี่หรอครับ” พี่ธิณกรพูด จูบผมอีกครั้ง ผมก็ดิ้นๆ

 

ตัดฉากกลับมาที่อีกห้องของพายุ  พอน้ำปิดประตูแล้วออกไป วายุก็เด้งตัวไปที่หน้าต่างทันที

 

“พายุ นายเปิดหน้าต่างห้องนั้นไว้รึป่าว ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย” วายุพูด เอาหน้าไปใกล้หน้าต่างให้มากที่สุด

 

ผมพูด “เปิดสิ คิดว่านายคงอยากได้ยินเสียงของกรเวลาร้อง” โดยยืนคล่อมตัววายุที่มองไปทางหน้าต่าง ยังไม่รู้ตัวนะว่าทางหนี้ตัวเองก็ไม่มีเหมือนกัน เดียวจะแกล้งให้หายซ่าเลย

 

“เฮ้ย...! นายคิดจะทำอะไร” วายุพูด มันหันกลับมา พอรู้ว่าตัวเองเสียเปรียบก็ออกแนวโวยวาย

 

ผมพูด “ก็นายชวนเราจูบ ก็ต้องมาจูบกันสิ” ยืนหน้าไปจูบวายุ มันเล่นบีบคอผมและผลักตัวผมไปติดผนัง

 

“หึ...ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก พายุ” วายุพูด มันขว้าหมอนเฟียงใส่ผมเลย ไม่พอเอาหมอนข้างมาตีผมอีกเล่นไม่ให้ผมได้ตั้งตัวเลย

 

ผมพูด “วายุ ถ้านายเสียงดัง ข้างนอกก็จะรู้ว่าเราไม่ได้จูบกันและนายก็จะแพ้ในทันที” วายุหยุดตีผม ค่อยๆ ถอยหลังโดยที่หน้ายังมองผมอยู่ 

 

           ผมรู้ว่าวายุจะไม่ได้สนใจเรื่องแพ้ชนะอะไรเลย ถ้าดูจากการเลือกผมมาเป็นคู่จูบ แต่ที่มันทำเพราะสนุกก็ตรงที่มันแก้แค้นกรได้ เล่นลากพี่ชายมาเป็นคู่จับให้กร โดยที่กรไม่รู้เลยว่า พี่ธิณกรเป็นเกย์แถมเป็นฝ่ายคิงด้วย เทคนิคการจูบก็ไม่ธรรมดา ภาระกำลัง หุ่น กรเสียเปรียบเห็นๆ  

            ผมได้ยินสองสาวของนอกตะโกนผ่านไปแล้วสามนาที พอได้จังหวะ ผมก็ดึงแขนวายุลงมานอนที่เตียง แล้วก็นั่งคล่อมตัวมัน แน่นอนครับว่ามันไม่ส่งเสียง มือไม้ ขามัน ดิ้นเหมือนกุ้งเต้นเลย 

 

ผมพูด “วายุ ดิ้นมาก เดียวน้องเราตื่นนะ” ผมพูดเบาๆ วายุแยกเขี้ยวใส่ผมเลย เมื่อวายุดิ้นไม่หยุด เอาผ้าห่มคุมตัวมันแล้วกลิ้งๆ เป็นไส้กรอง แล้วก็นั่งทับอีกที น้ำตะโกนเหลืออีกหนึ่งนาที ผมโน้มตัวจับหน้าวายุ

 

ผมพูด “หนึ่งนาทีนี้ เป็นของฉัน วายุ” มันรีบหลับตาปี้เลย และผมก็จูบมันจริงๆ จูบเบาๆ อ่อนโยนกับริมฝีปากที่ผมเคยได้สัมผัส เมื่อครั้งนานมาแล้ว จำไว้ วายุ นายไม่ควรท้ากับความรู้สึกของฉัน

 

กลับมาที่ห้องนอนของกรมาดูกันสิว่า กรเสียพรมแดดให้กับธิณกรหรือยัง 5555555+

 

         ยังหรอกครับ ผมยังไม่ให้กรฝืนไปมากกว่านี้  นี้แค่จูบ กร ยังร้องเสียงหลงเกือบหยังตัวเองไม่อยู่ ยิ่งจูบมากอยากจูบให้ลึกซึ้งกว่านี้  เหมือนกรจะเริ่มหมดแรงสู้แล้ว มือผมก็สัมผัสผิวเนียนไปทั่ว รสชาติของน้ำฮอพส์ที่เจ้าตัวจิบมาก่อนน่านี้ ก็เรียกความกระหายได้เป็นอย่างดี

 

           ตอนที่วายุมาบอกก็ตกใจในความพิเรนของน้องชายตัวเอง ที่คิดจะแก้แค้นเพื่อนที่ปากสุนัขใส่ บอกลักษณะนิสัย ปากร้าย คาสโนว่าประจำกลุ่ม  พึ่งอกหักมา ไม่เคยเห็นน่าก็ไม่น่าสนใจอะไรสำหรับผม พอส่งรูปมาให้ดูเท่านั้นแหละ

 

ผมพูด “เมื่อน้องจัดมา พี่ก็จัดให้ ปากร้ายนักหรอ จะเล่นให้ร้องหวานๆเลย”   และตอนนี้ก็หวานหูจริงๆ พอนิ้วแตะที่ยอดอก ลำตัวก็เด้งตามแรงกดเลย แก้มเริ่มขึ้นสีชมพูบางๆ พยายามฝืนที่ไม่คางออกมา

 

           ผมถอนริมฝีปากออก ใช้จมูกไล้ลงที่ แก้ม ลำคอขาว แล้วก็มาวนบริเวณยอดอก ส่วนมืออีกข้างก็ไปลูบไล้ใต้กางเกงของกรจับน้องชายของกร รูดขึ้นลงอย่างเบามือ พอเล็งจังหวะของมือมากขึ้น กรก็กอดคอผมแน่น   ไม่นานเกินรอกรเก็งสุดตัว ปล่อยของเหลวลงบนมือผม

 

           กรนอนหอบอยู่ใต้ร่างผม ตาปรือๆ หน้าแดง ตัวแดง หมดแรง ไม่ขยับไปไหน ผมลุกขึ้นอุ้มกรให้นอนในบนเตียงสบายขึ้นห่อผ้าให้พร้อม แล้วเดินไปล้างมือที่ห้องน้ำ  ออกมาก็มานั่งที่ข้างเตียงเอามือลูบหัวก่อนเบาๆ

 

“ค่อยดูนะ ผมลุกไปได้ ผมจะฆ่าทั้งสองพี่น้องเลย” กรพูด เสียงน้ำบอกหมดเวลา เปิดประตูมาทันที หันไปผมก็แค่ยิ้ม น้ำหัวเราะในลำคอเดินไปปิดกล้อง เสียงวิ่งของห้องข้างๆก็มา วายุวิ่งมาก็ล้มลงตรงหน้าผมพอดี ผมย่อตัวไปประคองน้อง

 

ผมพูด “จะรีบอะไรขนาดนั้น พี่ก็ไม่ได้ทำอะไรนี้” วายุยิ้มแห้ง ปากแดงมาเลย ผมเลยตวัดสายตาไปที่พายุ

 

“นี้พี่กร ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้ใช่ไมเนีย” วายุพูด หันไปมองกรที่แยกเขี้ยวใส่เราสองพี่น้อง

 

ผมพูด “ให้กรพักเถอะ พวกเราออกไปนั่งกินกันก่อน กรก็มีแรงไวๆนะ พี่รอกินเราอยู่ เฮ้ยไม่ใช่สิรอกินเหล้าด้วยกันอยู่” ประโยคแรกก็บอกพวกน้องๆ ประโยคหลังบอกกร หันน่าหนีไปแล้ว 

 

         ออกมาก็ได้ยินเสียงสองสาวหัวเราะกันเสียงดัง กำลังดูวีดีโอคู่ของวายุกับพายุ  หันมามองห้องพายุที่ประตูเปิดไว้ ก็พังไม่เป็นท่า พายุเลยลากวายุไปช่วยเก็บห้องตัวเอง ผมเดินมานั่งที่โต๊ะรอคนที่นอนเอาแรงอยู่ในห้องออกมาคุยกันสักหน่อย

 

ตัดย้อนมาดูที่ห้องพายุว่า 1 นาทีของพายุ เป็นไงบ้าง  ผมก็จูบจนครบหนึ่งนาที จนอ้อมเปิดประตูเข้ามา 

 

“เฮ้ยให้จูบกันนะ ไม่ใช่ให้พังห้อง” อ้อมพูด เดินไปหยิบกล่องแล้วออกไป

 

ผมพูด “ทำไมไม่หนีแล้วอ่ะ” หน้าห่างกันไม่มาก

 

“เหนื่อย....จะลุกได้รึยัง” วายุพูด ผมก็ลุกออกจากตัว กลิ้งตัวมันให้หลุดจากผ้า พอหลุดได้ก็รีบวิ่งไปที่ห้องของกร จนไปล้มหน้าพี่กรพอดี ผมวิ่งตามมาไม่ทัน พี่กรก็ย่อนตัวลงมาประคองวายุ

 

“จะรีบอะไรขนาดนั้น พี่ก็ไม่ได้ทำอะไรนี้” พี่กรพูด เจอสายตาพี่แกอย่างฆ่าโทษไว้เลย พี่แกคงรู้ว่าผมจูบน้องชายเค้าจริงๆ แม้ของผมแค่ 1 นาที เองนะพี่ ไม่จัดเต็มแบบพี่ เล่นเพื่อนผมหมดแรงที่จะพูดไปเลย 

 

          พอออกมาผมก็ลากวายุมาช่วยเก็บห้องเลย ห้องผมเกือบพังอ่ะ เสื้อผ้า หนังสือ เตียง สภาพกระจายไปคนละทิศทางเลย

 

“เพราะนายนั้นแหละ เราเลยต้องใช้แรง รู้ไมว่าเหนื่อย” วายุพูด มือก็เก็บที่นอนให้ผมอยู่ ผมก็ไม่ได้ตอบอะไร เพราะเดียวมันก็มาใกล้ผมเอง นั้นไง มาเก็บเสื้อผ้าให้ เก็บหนังสือ ไม่นานเกินก็เสร็จทุกอย่าง ห้องผมกลับมาเรียบร้อยเหมือนเดิม

 

ผมพูด “วันหยุดยาวครั้งหน้าจัดทริปไปเที่ยวน้ำตกกับทะเลกันไม”   วายุยิ้ม พยักหน้าเห็นด้วย แล้วก็เดินออกไปข้างนอก

                    ใครจะไปรู้ว่าทริปเที่ยวในครั้งหน้า หลายคนต้องพบเจอความเจ็บปวด ความรักครั้งใหม่...