ตอนที่ 13 : แบบไหนก็น่าฟัดอยู่ดี

ตอนนี้ผมนอนมองพี่กรที่เนียนกอดผมตั้งแต่เมื่อคืน แถมดันฝันว่าจูบกับพี่แกไปด้วย ร้องไห้ไม่ให้พี่กรทิ้งผมไป นี้ถ้าผมพูดออกไปจริงนะ แม่งโคตาระอายอ่ะ เจอกันไม่กี่ครั้งจะมาขอร้องอะไรมากกันขนาดนี้ แต่ก็นะพี่แกมีใจให้ผมด้วยสิ พี่แกอาจจะยอมผมจริงๆก็ได้ แต่ผมเองก็ยังไม่พร้อมเสียเอกราชให้กับพี่แกอยู่ดี

ตอนแรกตื่นมาก็จะโว้ยให้ลั่นห้อง แต่พอลืมตามาดูจริง ผมกอดพี่กรแน่นเลย พี่กร กอดผมแค่หลวมๆ ลองสำรวจดูที่กางเกงก็ยังอยู่ครบ ผมคงเมาถอดเสื้อเองนิสัยดังเดิม พี่กรคงอาบน้ำมานอนด้วย กลิ่นสบู่ที่อาบน้ำกลิ่นมาจ่างๆ ใบหน้าคม หน้าที่ได้รูปดูหล่อขึ้นมาทัน พี่น้องคู่นี้ดูดีก็หล่อทั้งคู่ แต่วายุก็มีมุมน่ารักนะ เวลามันอ้อนตอนไม่สบายอ่ะ เวลาปกติหรอ ปากมันหมา เจ้าแผนการพอๆกับพายุเลย

“พี่กร ตื่นรึยัง จะนอนกอดภรรยาไปถึงไหน แค่นี้กรมันก็จะท้องอยู่แล้ว” วายุพูด แม้เสียงมันมาแต่ไกล ผมหรอแกล้งหลับอยู่ ถ้ามันรู้ว่าผมตื่นแล้วนะ ต้องโดนมันเล่นงานแน่ๆ นี้ขนาดยังหลับปากมันกัดผมเลย

“อือ อย่าเสียงดัง เดียวกรตื่น ฟอด แล้วเมื่อคืนเป็นไงบ้างอ่ะ เรา” พี่กรพูด พูดไม่พอ มีหอมแก้มด้วยฟอดใหญ่เสียงเต็มสองรูหู แล้วลุกขึ้นนั่งมัง ห่มผ้าให้เป็นอย่างดี

“ไม่มีอะไรเพิ่มเติม เดียวไปอาบน้ำก่อน เรียกมันด้วย นี้มันจะบ่ายแล้ว” วายุพูด ได้ยินเสียงปิดประตู

“ดูหน้าก็รู้ยังไม่ได้นอน เดียวค่อยถาม อาบก่อนแล้วกัน ค่อยมาเรียก” พี่กรพูด ก่อนไปมาจุ๊บที่หัวไหล่นึงที เสียงประตูห้องน้ำปิดลง

ผมลืมตาลุกนั่งขึ้นนั่ง จับหัวไหล่ที่พี่กรจูบเอาซะร้อนไปทั้งตัว เมื่อกี้พี่กรบอกว่าวายุยังไม่ได้นอน แล้วมันทำอะไรอ่ะ ถึงยังไม่ได้นอน หรือว่า พายุมันทำอะไรรึเปล่า เพราะเมื่อคืนมันกินแทนวายุเยอะเหมือนกัน คิดไปลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้ารออาบต่อพี่กร

“กร ตื่นแล้วหรอ งันไปอาบน้ำเถอะ” พี่กรพูด ผมกำลังซ่องกระจกดูหน้าตัวเองอยู่ แล้วเดินเข้าห้องน้ำ

พอมายืนตรงหน้ากระจกอีก สายดันไปเห็นจุดแดงอมม่วงตรงอกข้างซ้าย นี้มันรอย...แสดงว่าเมื่อคืน เราจูบกับพี่แกจริงๆอ่ะสิ นั้นก็หมายความว่าพูดประโยคนั้นไปด้วยอ่ะดิ โอ๊ยๆ กร ทำอะไรลงไป จะไปมองหน้าพี่แกยังไงเนีย สำรวจบริเวณอื่นไม่มีรอย อาบน้ำร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า เดินออกมาพี่กรก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว ก็ดีนะ อกด้านซ้ายยังเป็นรอยเด่นอยู่เลย แต่งตัวเสร็จ ก็มานั่งเช็ดหัวที่เตียงอยู่ดีๆ พายุก็เดินเข้ามานั่งข้าง แม้มันมีมารยาทกันเสียจริง ไม่เคาะประตูสักหน่อยละ

ผมพูด “เป็นอะไร พายุ” ที่ถามเพราะสีหน้ามันดูไม่ค่อยจะดีเท่าไร หันมาหาผมดูมันอึดอัดหน้าดู

“คือ เมื่อคืนไม่รู้เราพูดอะไรกับวายุไปบ้างอ่ะดิ” พายุพูด ผมเลยจับมันนั่งให้เผชิญหน้ากัน เอออยากรู้เหมือนกัน

“ตื่นมามันก็นิ่งๆ ใส่ตลอด เอาแต่พิมพ์นิยาย ถามคำตอบคำ” พายุพูด ทำไมต้องกังวลด้วยเนีย

ผมพูด “ถามจริง กลัวมันรู้เรื่องนั้นหรอ” พายุพยักหน้ารับ

“กร คือ เรายังไม่พร้อมบอกมันตอนนี้” พายุพูด ล้มตัวลงนอนปลายเตียง

ผมพูด “เก็บมาตั้งหลายปี จะพูดว่ายังไม่พร้อมอีกหรอ” เดินเอาเอาผ้าไปเก็บที่

“พายุ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า ทำไมวายุถึงเอาแต่ทำงาน” พี่กรพูด เดินมาถึงเปิดประเด็นก่อนเลย

“ผมก็ไม่รู้ครับ ตื่นมาก็เห็นนั่งพิมพ์นิยายอยู่ ถามคำตอบคำ ผมยังเครียดอยู่เนีย” พายุพูด พี่กรเดินไปนั่งที่โซฟา มองมาที่พายุ ผมก็เลยยืนมองหน้าพี่แก

“พายุ นายยังชอบวายุ อยู่ใช่รึเปล่า” พี่กรพูด โอ้โหงามไส้ พี่แกก็ตรงประเด็นดีจริง

ผมพูด “ใช่ พี่จะขว้างรึไง” มองเหมือนจะมีเรื่อง ก็พี่แกหวงวายุยังกับอะไรดี

“เฮ้ย...กร พี่ธิณกร ครับ เดียวแปปนะครับ มานี้เลย กร”พายุพูด ทักผมซะเสียงดัง แล้วลากผมเข้ามุม

“กร เรายังไม่อยากโดนมันเมิน แค่ตอนนี้มันไม่ค่อยจะพูดด้วยก็รู้สึกไม่ดีแล้ว” พายุพูด แววตามันของร้องอยู่ปลายๆ

“แต่ เคลียทางพี่กรให้ทีดิ ไม่กล้าตอบตอนนี้ช่วยพูดให้ทีนะ กร ช่วยเราหน่อย” พายุพูด แล้วมันก็เดินไปหาพี่กร เดียวเลยไม่รอให้ตอบเลยนะ

“พี่กรครับ ผมไปหาวายุก่อนนะครับ กร ที่เหลือฝากด้วยนะ” พายุพูด รีบวิ่งออกจากห้องไปเลย

“อ้าว เฮ้ย พายุกลับมาตอบก่อนสิ” พี่กร ร้องทักมันตามไป พี่กรสะบัดมาทีผมเลย หึ...ซวยแล้ว

ผมก็เดินไปนั่งที่ขัดสมาทที่ปลายเตียง มองตรงไปที่พี่กรนั่งอยู่ จะเริ่มยังไงดีเนีย ก็ใครจะไปคิดว่ามันจะอมเรื่องนี้ไว้ต้องนาน เอาพูดๆ จะได้จบๆไป

ผมพูด “พี่กร ผมหิวข้าวไปกินข้าวกันเถอะเนอะ” เดินไปดึงมือให้ลุกขึ้น

“กลบเกลื่อนจริงๆนะเรา อย่าทำตัวน่ารักนัก” พี่กรพูด จับมือผมแน่เลย

ผมพูด “ทำตัวน่ารักก็ไม่ดี ทำตัวเกรียนก็ไม่ดี เอาไงกับผมครับ พี่” ดึงมือออก หันหลังจะเดินออก

“ตอนนี้ไม่ว่า กร ทำตัวแบบไหน พี่ก็อยากฟัด กร จะแย่แล้ว” พี่กรพูด มากระซิบที่ข้างหู มือโอบเอวผมอยู่ รีบแกะมือออกเดินออกไปนอกห้องเลย พออกมานอกห้องหันไปแยกเขี้ยวใส่พี่กรที่เดินตามออกมา พี่กรหัวเราะชอบใจใหญ่

“แม้คู่นี้สวีทกันจริงนะ แต่ช่วยรีบหน่อยหิวข้าวมาก ง่วงนอนด้วย” วายุพูด ยืนฝั่งเดียวกับผม พายุยืนตรงประตูหน้ามันยังไม่ดีขึ้นเลย

“แล้วอีกสองคู่อ่ะ ยังไม่ออกมากันอีกหรอ” พี่กรพูด ผมเลยเดินไปกอดคอพายุ เดินออกนำมาก่อนนิดๆ

“สองคู่นั้น ไปรอที่ร้านอาหารแล้ว นี้ถ้ายายสองสาวเห็นท่าเดินกรนะ คงต้องเซ็งกันเป็นแน่” วายุพูด มันมีปัญหากับท่าเดินผมครับ ผมก็ทำเป็นหูเน่าไม่ได้ยินกันไป

“กร นายพูดกับพี่กรรึยัง” พายุพูด ผมก็เลยยิ้มตอบไปงันๆ

ผมพูด “ยัง” เท่านั้นแหละ แม่งสะบันแขนผมลงเลย ก็ไม่กล้าเหมือนกัน

พวกเราก็มาร้านอาหารในโรงแรม เดินตรงไปที่สองคู่มาก่อนนั่งกินไปบ้างแล้ว ส่วนพวกเราที่ตามมาที่หลักก็แยกย้ายไปหาอะไรกินกัน สองพี่น้องเดินไปสั่งกาแฟอย่างแรกเลย พอตัดเสร็จผมก็เดินไปหาพี่กร คิดอะไรดีๆออก

ผมพูด “พี่กร นั่งด้วยกันนะ นะๆ” พี่กรยิ้มมาให้แล้วพยักรับ เดินตามผมมาอีกที นั่งก็มีเสียงแซวขึ้นมาทันที

“กรอ่ะ ยอมๆพี่กรได้แหละ จะได้แต่งนิยายสักที” อ้อมพูด จะแต่งนิยายเกี่ยวอะไรกับผมละครับ

ผมพูด “เรื่องยอมพี่กรเกี่ยวอะไรกับนิยายเธอละ ยายอ้อม” ผมละงง กับมันจริงๆ

“ช้าไปแล้ว อ้อม วายุลงส่งเรื่องมาแล้ว” พี่กรพูด ยายสองสาวรีบหันไปมองวายุกับพายุที่พึงมาถึงโต๊ะ

“วายุ มีฉาก NC รึยังอ่ะ” น้ำพูด น้ำเสียงดูสนอกสนใจเป็นอย่างยิ่ง อะไรคือ NC..?

“มีแล้ว ได้มาเมื่อเช้าสดๆร้อนๆ จัดไปสามฉากใหญ่” วายุพูด พอได้ยินเท่านั้นแหละ ใบหน้าสองสาวฟินสุดๆ ผมจึงหันไปหายายอ้อมที่นั่งใกล้ๆ

ผมพูด “NC คือ อะไรหรอ อ้อม” ยายอ้อมทำแก้มชมพูน่ารักมาเลย หันไปขอความเห็นน้ำประมาณว่าจะอธิบายยังไงดี จึงหันจ้องหน้าผม ทำเขินใส่ซะงัน เอายายนี้อยากรู้นะเว้ย

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่เป็นฉากที่นายมีอะไรกับพี่กรนั้นแหละ” วายุพูด มันพูดออกมาหน้าตาเฉย พี่กรหันไปมองทางอื่น ยายสองสาวก็หัวเราะคิกคัก

“แต่ในนิยายก็คงไม่เร้าร้อน เหมือนในชีวิตจริงหรอก กร” วายุพูด